Kościół Parafialny p.w. św. Bartłomieja


Galeria zdjęć

Pierwszy kościół został wyposażony w 1358 roku. Obecny - także drewniany - wzniesiony w 1600 roku, a w trzy lata później konserwowany przez biskupa przemyskiego Macieja Pstrokońskiego.

Remontowany około 1756 roku, a następnie w latach   1886-1888   przebudowany.   W trakcie przebudowy  został  przedłużony o 1/3 swojej dotychczasowej długości. Kościół mimo rozbudowy nie wystarczał parafii na spełnienie posługi duszpasterskiej (do parafii należała także Lubatówka). Ostatnich poważnych remontów dokonano w 1908 roku:

 Wnętrze nawy i prezbiterium na rzucie prostokąta, wieża kształcie kwadratu. Polichromia figuralna prezbiterium wykonywana w 1931 roku, przez Włodzimierza Lisowskiego, natomiast w nawie w 1888 przez Michała Hornalkiewicza.

Ołtarz główny późnobarokowy z XVIII widm zajmuje całą szerokość prezbiterium. W polu głównym figura Pana Jezusa. Ołtarze boczne barokowe XVII wiek, uzupełnione w pierwszej połowie XVIII wieku. W prawym ołtarzu obrazy: św. Anna z Maryją, na zasuwie obraz Świętej Rodziny. W lewym ołtarzu obrazy NMP z dzieciątkiem (XVIII wiek), na zasuwie Matka Boża Różańcowa.

Na szczególną uwagę zasługują:

  1. Późnobarokowa ambona z korpusem w kształcie owocu granatu i obudowa schodów w kształcie czterech rozłożonych łusek granatu. Baldachim nad amboną - wieniec chmur z rzeźbami Boga Ojca i Ducha Świętego (gołębicy).

  2. Chrzcielnica barokowa z czarnego marmuru (I polowa XVIII wieku). Pokrywa chrzcielnicy z rzeźbami chrztu Pana Jezusa.

  3. Ławki dostosowane rzutem do dawnego kościoła przedstawiające modlitwę ludzi różnych stanów, z napisem Laudate Dominum omnes gentes... Ławki pochodzące z przełomu XVII/XVIII wieku pod względem strojów polskich i francuskich bardzo zajmujące.

  4. Konfesjonał, krucyfiksy.

Oprócz kościoła parafialnego znajdował się w pobliżu kościółek św. Anny. Wspomina go dekret z wizytacji parafii w 1639 roku. Kościółek ten uważany był za kaplicę dworską. Niestety wraz z upadkiem właścicieli dworu, upadł kościółek. Z biegiem czasu rozebrany.

Ponieważ - jak wspominano wcześniej - rozbudowany kościół był niewystarczający ponawiano co pewien czas  starania o budowę nowej świątyni. Niestety dopiero w o ostatnich latach te przygotowania nabrały realnego kształtu.